Een les in levensgeluk

Geld maakt niet gelukkig. Maar het omgekeerde is ook waar: gebrek aan geld maakt niet per se ongelukkig. Dat wordt ons wel aangepraat in een wereld die drijft op commercie, maar gelukkig zijn er mensen die af en toe laten zien dat geluk in andere dingen schuilt. Een les in levensgeluk.

Deze week had ik een interview met X, een man van 50. Hij oogde vermoeid en wat sjofel, de grijze haren in de war en met een stoffig schort voor. Het was even wederzijds aftasten, maar toen X eenmaal van wal stak was hij niet meer te houden. Geheel onverwacht kwam er een bijzonder levensverhaal voorbij. Een leven van iemand die ondanks een heleboel tegenslag tegen de klippen op optimistisch was gebleven en zijn leven een heel hoog cijfer gaf. 
X. had als kind een auto-ongeluk meegemaakt waarbij hij een lelijke smak had gemaakt . Dat resulteerde erin dat hij de rest van zijn leven lichamelijk en daardoor emotioneel uit balans was. Hij was altijd moe, snel in tranen, en had de energie niet om te werken. Artsen konden hem niet helpen.

Zo rolde hij het huismannenbestaan binnen. Daar heeft hij zijn draai wel in gevonden. Hij is gelukkig met zijn vrouw en zijn kinderen. Via een re-integratietraject kwam hij op latere leeftijd in een bedrijf terecht waar hij met zijn beperking goed uit de voeten kan, part-time. Maar een echte carrière zal hij nooit meer maken en qua loon zit hij maar net boven bijstandsniveau.

Bevrediging
En toch zag X er niet uit als een ongelukkig mens. Als hij over zijn leven sprak twinkelden zijn ogen. Hij had nooit het gevoel dat hij zijn hele leven werkloos was geweest, want er waren altijd mensen op zijn pad gekomen met problemen die nog veel groter waren dan die van hem en die kon hij altijd helpen. Dat voelde als werk, alleen onbetaald werk. Maar hij haalde daar wel dezelfde bevrediging uit. Hij voelde zich nuttig.

Lichtpuntjes
X. heeft zijn leven lang de eindjes aan elkaar moeten knopen, maar hij heeft zichzelf aangeleerd om de lichtpuntjes te zien en te benoemen. Zich niet over te geven aan dromen van wat hij allemaal zou willen. Dat zou hem alleen maar ongelukkig maken, en dat is hij niet, en dat wil hij graag zo houden. Op de vraag wat voor cijfer hij zijn leven zou willen geven heft hij zijn hoofd en beginnen zijn ogen te stralen. De moeheid valt van hem af. Ineens zit er een andere man. “Dat zou toch echt een 8 of 9 moeten zijn!”