Durf anders te denken

Verandering komt door constructieve gedachten en dito actie. Niet door te klagen of door te denken dat iemand anders het maar moet doen. Deze woorden van een wijze oude vrouw spelen de laatste dagen veel door mijn gedachten. Reden: het sinterklaaslootje van mijn dochter. Durf anders te denken!

Je wordt nooit vrolijk als je de krant openslaat, maar de laatste tijd is het qua binnenlands nieuws wel heel erg treurig. De affaires van de PVV-kamerleden geven duidelijk aan van wat voor bedenkelijk allooi deze partij is. En het gedraai van Wilders om nog maar zijn gezicht te redden maakt het er niet beter op. Waarom heb ik zo’n intense hekel aan deze partij? Ik werd het me deze week bewust door dat zinnetje over verandering en constructieve gedachten, in combinatie met de moed van een kind om anders en positief te denken.

Mopperen
Als er iets is wat de PVV mist is het wel constructief gedachtegoed, en daarmee doet een partij voor mij onmiddellijk af. Het is geen kunst om overal tegen te zijn en te mopperen op dingen. De vinger op de zere plek leggen heeft zonder meer een functie, maar die functie is allang vervuld. Het is hoog tijd voor een positieve draai. Een oplossing. Een mars de goede kant op. Een positief voorstel. Iets om blij van te worden… Maar dat blijft dus uit, en die stilte is oorverdovend. Als je verandering wilt moet je wel iets DOEN!

Wraak
Hoe zoiets in het klein opgelost kan worden zag ik deze week bij mijn dochter van 11. Zij heeft een jongen in de klas die haar heel erg pest. En het noodlot wilde dat zij hem trok voor Sinterklaas. Een cadeautje kopen, een gedicht maken en een surprise maken voor iemand die jou in het dagelijks leven het leven zuur maakt…. Ga er maar aanstaan! Eerst zag ze het als een mogelijkheid tot wraak. Een gemeen gedicht, een smerige surprise, en hem gewoon eens even lekker terugpakken voor 6 jaar zwaar gepest op school. Een gouden kans, en ik kon het haar niet kwalijk nemen.

Toekomst
Later kwam ze er uit zichzelf op terug. Een beetje onzeker, maar ze had er goed over nagedacht. “Misschien als ik een aardig gedicht maak en een leuke surprise en gewoon een leuk cadeau koop, en als hij dan later hoort dat ik hem had getrokken, misschien dat hij dan in de toekomst aardiger doet…”, zei ze aarzelend.
Ik geef haar weinig kans, het karakter van haar klasgenoot kennende, maar het simpele feit dat die gedachte in haar hoofd was opgekomen en dat ze in staat was om over haar eigen schaduw heen te springen en positief de toekomst in te kijken, vond ik een prachtig cadeau. 

De PVV kan nog wat van haar leren!