Dienstbaar zijn, dat wilde ik toch zo graag?'

Ga nu maar liggen liefste, in de tuin.
De lege plekken in het hoge gras,
ik heb altijd gewild dat ik dat was,
een lege plek voor iemand om te blijven.

Dit prachtige gedicht van Rutger Kopland staat op een plaquette in de Steile Tuin van Sonsbeek in Arnhem. Het vormt voor mij de drijfveer van mijn doen en laten. Een lege plek, een warme, liefst omhullende bedding bieden waar je kunt rusten. Stilte, daar waar het is zoals het is. En waar je vanuit die rust, die stilte, je weer kunt oprichten. Op kunt bloeien.
In de praktijk betekent dat: mijn mond houden. Zo veel mogelijk mijn ruis uitschakelen en daarmee de ander uitnodigen in zijn stilte te komen. Zodat de ziel van zich kan laten horen. Dan antwoordt de ziel en spreekt de wijsheid.
Daarbij zijn, in die stroom van spreken en luisteren, is het meest waardevolle dat ik ken in het contact met elkaar. Spreken en luisteren met of zonder woorden. Dat is geven en ontvangen. Maar dan zonder grenzen.

Dienstbaar zijn

Dienstbaar zijn betekent voor mij precies dat. Jezelf in dienst stellen van die ander om hem of haar zo veel mogelijk tot zijn recht te laten komen. De ander in de gelegenheid stellen om tot zijn wezenlijke zelf te komen. Ik zie je. Je bent er.

Allemaal leuk en aardig, maar zoals het hele leven draait alles om de balans en komt het er hier ook op aan om in dezelfde mate dienstbaar te blijven aan jezelf. Mezelf. Om mijzelf te blijven bevestigen. Dat ik er ben, dat ik gezien ben. Of nog mooier uitgedrukt: dat ik een Geliefd Kind ben.

Daarom zijn volgens mij de gebeden uitgevonden. Omdat je in een gebed de directe bevestiging en erkenning kunt voelen dat het Goed is dat jij jij bent. Een gebed is dienstbaar aan jou zodat jij op jouw beurt weer dienstbaar kan zijn aan de ander.

Onzevader

Het Aramese ‘Onzevader’, vertaald door Bram Moerland biedt mij de bedding en de broodnodige rust van de lege plek in het hoge gras.Het Onzevader zoals ik dat als kind ooit heb geleerd, vond ik moeilijk te begrijpen. Dit gebed stroomt.

‘Dienstbaar zijn, dat wilde ik toch zo graag?’ Als je dit verzucht, dan ben je waarschijnlijk onderweg jezelf ergens kwijtgeraakt. Dan kun je je afvragen wat je hoopte te vinden met je dienstbaar opstellen.

Misschien een goede zin om op te mediteren.