De zin van recreëren

Elke weblog van Olaf Rutten over lichter werken geeft een avontuurlijk doorkijkje in de ontwikkelingen binnen Jadam United, een van de toonaangevende voetbalclubs uit de ZooLeague. Een competitie tussen voetballende dierenteams. Onder leiding van coach, de apenman Zilverrug, streeft Jadam United naar het kampioenschap. Zijn beleid en de resultaten van het team worden nauwlettend gevolgd door John de Mug. De Mug is een nationaal vermaard journalist, die in kritische doch heldere bewoordingen zijn licht laat schijnen op de taferelen bij de club.

Op vakantie 

Na de competitie die Jadam United met het behalen van het kampioenschap had afgesloten, hadden acht spelers uit de selectie ook nog deelgenomen aan het WK. Vleesvarken was afgelopen seizoen topscoorder in zowel de ZooLeague als op het WK. In de internationale pers was veel sympathie voor het varken. Als roze publiekslieveling had hij, na een fantastisch seizoen bij Jadam United, ook op het WK het onmogelijke laten zien. Zo had hij zes keer gescoord met zijn zeer moeilijk te verdedigen linker achtertrap. In de wedstrijd tegen de sierlijke Braziliaanse Jaguars had hij daarmee hun gehele verdediging op het verkeerde been gezet. De dag na de wedstrijd stond Vleesvarken op de voorpagina van praktische alle internationale sportdagbladen. Zijn kersverse echtgenote, de oogverblindende Patricia Paradijsvogel, stond op de achtergrond te pronken met haar kleurrijke verenpracht.
Als altijd had De Mug het niet kunnen laten coach Zilverrug op sceptische wijze om commentaar te vragen op al dit succes: “Zo’n inspannend seizoen en een WK, dat wordt dus een moeilijke start het volgend seizoen, hè Zilverrug?” Zilverrug antwoordde rustig: “Sommige vragen verdienen geen antwoord, nu eerst op vakantie!”

Genieten en afstand nemen 

Vleesvarken en Patricia waren vertrokken naar een tropische bestemming. Even weg uit de voetballerij, afstand nemen, nagenieten van het afgelopen seizoen en weer energie opdoen voor het volgende. Toen ze met hun privéjet wegvlogen vanaf hun ranch voelde dat ook letterlijk aan als afstand nemen. Geen telefoon, geen e-mail, geen Zilverrug, geen John de Mug. Hoewel Patries bang was dat John tijdens hun vakantie toch nog ergens incognito zou opduiken.

Maar eenmaal aangekomen in de suite van hun vijf sterren hotel, genoten de jonge echtelieden enorm van elkaar, van de natuur, van het plaatselijk spoorwegmuseum, van de zon, de zee en het strand. Vleesvarken merkte wel dat ont-spannen erg inspannend kan zijn. Het voelde wat onwennig na zo’n extreem druk seizoen, ineens niets meer om poten te hebben. De eerste dagen had hij behoefte aan een bal om tegen te trappen en verlangde hij af en toe stiekem naar het trainingsveld met zijn eigen stal en privacy. “Het hoort erbij schat” fluisterde de beeldschone Patries hem lieflijk toe, “kom maar in mijn veren…”. Het Vleesvarken gaf zich er compleet aan over.

Van oppervlakkig naar diep 

Na enkele dagen was Vleesvarken gewend aan zijn tijdelijke tropische speelveld. Hij liet zich verrassen door een inheemse olifant die met zijn linkse achterpoot een bal meer dan zeventig keer kon hooghouden. Dit was voor Vleesvarken een heel nieuw en inspirerend inzicht. Normaal gesproken lette hij buiten het voetbalveld nooit op technieken, nu dus wel en hij genoot er met volle teugen van. Van enthousiasme had hij samen met de desbetreffende olifant nog wat plaatselijk voederbier gedronken, wat hem echter niet zo goed viel. Patries moest het dronken Vleesvaken aan het eind van de avond naar de wachtende long-tail-boat rollen. Zij was vol mededogen.
De volgende dag gingen Vleesvarken en zijn vrouw voor het eerst in hun leven duiken. Tot dusver hadden ze alleen nog maar de oppervlakte van de zee gezien. “Vreemd eigenlijk dat we er nog nooit bij stil gestaan hebben dat we ook de diepte in kunnen” zei Patries. Er ging een nieuwe wereld voor hen open, het onderwaterleven en het als duiker haast gewichtloos zweven door het water, ze namen alles met bewondering in zich op. Ook de efficiëntie waarmee duikinstructeur Dolfijn zich door het water bewoog fascineerde het liefdeskoppel, zo moeiteloos, zo mooi en elegant. “Wat een prachtige vakantie!” schreeuwde Vleesvarken naar Patricia, die gewoon door zwom. Het varken had even niet in de gaten dat er onder water niet gecommuniceerd kan worden met woorden. Dit bracht hem in verwarring en het tikte op zijn temperamentvolle karakter. Hij had zijn mondstuk uitgedaan en moest vervolgens halsoverkop samen met instructeur Dolfijn omhoog. Even was er paniek, er werd gevreesd voor zoutwatervergiftiging bij het Vleesvarken. Gelukkig viel het mee, overgeven was genoeg.

Recreëren, de kunst van het nietsdoen 

Het jonge echtpaar kwam op vakantie steeds verder los, ze lieten zich dagelijks masseren aan het strand, ze aten wat ze nooit eerder gegeten hadden. Ze verwonderden zich over de bijzondere gewoonten van de bewoners van dit bounty eiland, bijvoorbeeld de manier waarop zij in stilte dineerden.
Op hun laatste vakantiedag lagen ze in een verlaten baai heerlijk te zonnen op het dek van een gigantische tweemaster die ze hadden afgehuurd. Vleesvarken met een modderpakking tegen het uitdrogen en Patries in een prachtige, roze monokini met goudbrokaat. “Is dit niet fantastisch?”, mijmerde ze. “Wat is vakantie toch een apart gebeuren. We wandelen, duiken, liggen, praten, zijn stil, doen niets en tegelijk krijgen we nieuwe ideeën en inzichten. Normaal gesproken gaan we bij goede ideeën gelijk in de actie, nu laten we ze voor wat ze zijn. We gaan net zo met onze ideeën om als de mensen hier met hun exotische vruchten, we laten ze rijpen in de vakantiezon. Zoveel nieuwe inzichten, ik krijg energie van al dat recreëren. Kom we gaan snel op stal!”
“Prachtig, prachtig, …” knorde Vleesvarken, “wat ben ik blij dat ik met jou getrouwd ben, zoveel wijsheid.”

Thuisgekomen pakte Patries meteen het woordenboek en zocht op ‘recreëren’. Ze las voor aan het nogal opgewonden Vleesvarken: “Letterlijk vertaald: her-scheppen, herschapen worden. En ook verlichting brengen, verbinding herstellen, helpen opstaan, opnieuw tot leven brengen, wakker schudden.”

Voor na de vakantie, reageren? 

Hoe is het jou vergaan met het afstand nemen van je werk?
Heb je ook nieuwe inzichten of ideeën gekregen op je vakantie?

Alvast bedankt voor je reactie.

Olaf Rutten, auteur van Minder werken, meer verdienen,
In dit boek wordt ieder hoofdstuk ingeleid met een metafoor verhaal van Jadam United.
www.ZoekenLeef.nl