De Tussentijd

Route naar verbindend leiderschap

De tussentijd is een periode waarin je nadenkt over waar je staat, waar je mee bezig bent, wat werkelijk belangrijk is. De tussentijd is in dit boek drie fasen opgedeeld: vertragen (bewust worden), verstillen (bewust zijn) en verstaan (bewust bewegen). Bijvoorbeeld: zelfkennis opdoen tijdens de periode van vertragen. Onderzoeken van je eigen overtuigingen, emoties en beelden tijdens de fase van verstillen. Kiezen en handelen, tijdens de fase van verstaan. Na deze drie fasen van de tussentijd, volgen nog twee delen in het boek. In Verbinden staan inzichten die voortkomen uit tien gesprekken met verbindende leiders. In Doen staan 10 tips om je te ondersteunen bij het uitstippelen van de eigen route.

Wat het boek brengt
 

Dit boek van Debbie Molhuizen staat vol met teksten, interviews, tips om aan jezelf te werken, is geen leesboek. De Tussentijd is een mix van een inspiratieboek, een doe-het-zelf boek, een kijk- en bladerboek, een trainingsboek. Ik moest wennen aan het boek. Als je het snel doorbladert - meestal mijn eerste reactie bij een boek voordat ik er echt aan begin – mis je waar het om gaat in de Tussentijd. Dan lijkt het boek vluchtig en een serie bijeengebrachte algemene positieve teksten. Dan vraag ik me af: voor wie is dit boek bedoeld? Het boek nodigt daar toe uit, omdat het ook een bladerboek is en een inspiratieboek.
Maar die snelle eerste kennismaking doet het boek tekort. De inhoud is tot stand gekomen door de interactie van een groep mensen, die weer andere mensen via interviews hebben betrokken die allemaal iets zinnigs en positiefs te vertellen hebben. De schrijfster Debbie Molhuizen was trainer bij de Baak en in mijn verbeelding bevat het boek een opzet bevat voor een training persoonlijke ontwikkeling.
 

Snelle vormgeving

De vormgeving is bijzonder: veel kleur, veel vorm, mooie portetfoto’s. Geen moeite is gespaard lijkt het om het boek aantrekkelijk te maken. Op de website van het ontwerpbureau is een heel goede indruk te krijg van de vormgeving, incl. twee korte filmpjes over het boek (zie http://burorust.nl/artikel/detussentijd/). Het zal een kwestie van smaak zijn, maar inhoud en vormgeving hadden voor mij wat rustiger mogen zijn. De tussentijd is vertragen en verstillen, en dat is de vormgeving bepaald niet. Het is voor mij ook geen boek waar ik aan begin, het uitlees en vervolgens op de plank zet – maar meer een blader- en inspiratieboek.
 

Inhoud vs proces

Een door trainers veelgemaakte fout wordt in dit boek ook gemaakt; dat 7% van de communicatie over inhoud gaat en 93% over het proces (interactie, emotie en existentie). Die cijfers zijn ooit bedacht door Albert Mehrabian in 1972 (hij zei:7% verbaal, 93% non verbaal), en een eigen leven gaan leiden. Mehrabian legde later uit – maar dat bericht komt maar moeilijk over – dat deze cijfers betrekking hebben op een relatie waarin veel spanning heerst, niet in ‘gewone’ communicatie.

Een plus van het boek is het colofon, dat referenties geeft naar de mensen die hebben bijgedragen. De Tussentijd is ook een prachtige kleine vergaderlocatie (www.detussentijd.nu), de fotograaf van het boek Aad van Vliet heeft nog veel meer moois op zijn website (www.twomoves.com). Enzovoort. Een goed boek voor nieuwsgierige mensen dus.