De kunst van het mogelijke

Een schoenenfabrikant stuurt twee marketingscouts naar Afrika om eventuele uitbreidingsmogelijkheden te onderzoeken.

De een stuurt een telegram terug met als boodschap:
"Situatie hopeloos stop niemand draagt schoenen."

De ander schrijft :
"Geweldige kansen stop ze hebben geen schoenen."

Deze anekdote uit het boek ‘’De kunst van het mogelijke’’ van Benjamin Zander, dirigent het Boston Philharmonic en bekend om zijn onorthodoxe leiderschapsstijl, maakt 1 ding heel erg duidelijk: DE werkelijkheid bestaat niet.
Wij creëren onze eigenlijk werkelijkheid, afhankelijk van ons perspectief.
Dat biedt onvermoede kansen.

Voor de marketingexpert die niemand schoenen ziet dragen, wijst alles op een hopeloze situatie. Maar zijn collega ziet in diezelfde situatie dus juist een enorme kans.

Zelfde situatie.
Andere uitkomst.
De blik waarmee je de wereld in kijkt is kennelijk bepalend voor wat je ziet. We kijken selectief. Laten sommige dingen binnen, en sluiten andere dingen buiten. En het eindplaatje is het resultaat van onze selectie. Dus is het zaak te zorgen voor een positieve selectie.

Blessing in disguise
Stel: je wordt onverwacht ontslagen.
Je eerste reactie is voorspelbaar: je wereld ligt in puin. Hoe moet je je hypotheek betalen? Waarom overkomt dit jou? Je vindt vast nooit meer een andere baan…
Maar stel dat je een andere bril opzet. Dan is diezelfde situatie ineens een prachtige kans. Een kans om dingen te doen die je eigenlijk altijd al had willen doen. Maar waarvan je jezelf altijd wijsmaakte dat je er geen tijd voor had. Zoals dat boek schrijven. Of die wereldreis maken. Of voor je zieke moeder zorgen.

Van depressie naar nieuw elan
Ooit werd ik ontslagen bij het tekstbureau waar ik 15 jaar had gewerkt. In eerste instantie reden voor een flinke depressie. Gat in mijn inkomen… Je niet gewaardeerd voelen….
Maar toen de eerste woede was weggeëbd en ik binnen 2 weken mijn buik vol had van de regelzucht van het UWV, besloot ik voor mezelf te beginnen.
Eindelijk tijd om dat boek te schrijven… Tijd die ik beslist niet gehad zou hebben als ik gewoon in dienst van dat bureau was gebleven.. En een van de interviewkandidaten bleek iemand die mijn leven een beslissende wending gaf. Het ontslag waar ik in eerste instantie zo over in de put had gezeten, bleek een ‘blessing in disguise’.

Geen betekenis ‘’an sich’’
Dingen hebben nooit een betekenis ‘’an sich’’, zegt Benjamin Zander. Ze hebben alleen de betekenis die jij eraan geeft. Je ziet wat je WILT zien.
Dus: welke bril zet jij op?

En jij?
Ken jij dat ook, dat een situatie in 2e instantie anders uitpakt dan je had gedacht?
Vertel het ons!