De kracht van je schaduw

4 mei, Dodenherdenking 

Op tv wordt weer een keur aan documentaires en films uitgezonden over de oorlog. Goed en fout, daders en slachtoffers, helden en misdadigers, door de jaren heen ben ik me gaan realiseren dat de scheidslijn een verdraaid dun lijntje is. Iedereen heeft beide kanten in zich, de lichte en donkere. Het is niet te scheiden. Zoals een geopende hand in het zonlicht ook automatisch een even grote schaduwkant heeft aan de onderzijde, zo gaat licht en donker altijd samen. (Wat hebben gevangenen anderen aangedaan om te overleven? Met hoeveel liefde hebben nazibeulen hun kinderen voorgelezen?) Het zit allemaal in ons en aan ons de uitdaging hoe we ons er toe verhouden.

Erken je schaduw

Door het bij voorbaat afwijzen van de schaduw verdwijnt hij niet. Integendeel, hij overvalt ons op onbewaakte momenten en laat zich zien in cynisme, een slip of the tongue, grappen of in het ergste geval zeer gewelddadig en kwetsend gedrag. Alleen al het accepteren van het feit dat we sowieso een schaduwkant hebben, maakt je minder krampachtig in het ermee omgaan. Het ten volle beseffen van de aanwezigheid van je donkere kant helpt om verder te durven kijken en zo onze waarden en normen te blijven ijken. Het kijken naar je negatieve kanten vraagt om moed en om het buigen van je hoofd. Zo richt je letterlijk je ogen op jezelf. Neem dit deel van jezelf in handen en breng het aan het licht, zodat je de angel eruit kunt halen. En in de angel kun je wellicht het verdriet voelen van het verlaten kind dat ooit een deel van zijn vreugdevolle eigenheid heeft moeten onderdrukken. Je maakt dan weer de weg vrij opdat het Goede weer kan stromen en het Lichte weer kan stralen.

De kracht van je schaduw

Door je donkere kanten te aanvaarden ontneem je het de macht en vergroot je je innerlijke kracht. Zo haal je het beste in jezelf naar boven. Je hebt altijd een keuze. Vanavond om acht uur ben ik twee minuten stil en bid ik voor moed, kracht en wijsheid om het donkere te erkennen en om het Goede te kiezen.