Bijzonder boek: Mijn vader is een engel

Toen ik vandaag bij mensen op bezoek was, raakten we in gesprek over boeken. Ik kreeg dit boekje in mijn handen en ze vertelden me dat het was opgebouwd uit briefjes. Terwijl ik er doorheen bladerde kreeg ik kippenvel. Later die dag begon ik met lezen en ik werd geraakt door de opzet van het boek en toen begreep ik pas echt wat ze bedoelden met ” het is opgebouwd uit briefjes…”

Ik zag in mijn gedachten al een vrouw binnen komen lopen met een schoenendoos vol met stukjes papier met krabbels en data, verder zag ik een fotograaf die uit al deze vele ontroerende briefjes en tekeningen er enkele mag kiezen om te fotograferen. Ik raak ontroerd door de ‘echtheid’ van de foto’s; met koffievlek, door boodschappenlijstje heen geschreven en of met scheurtje. Hoe moeilijk moet het zijn geweest om hieruit een keuze te kunnen maken.
Dan het proces van de moeder; dat ze naast haar eigen rouwproces direct al het besef heeft, dat het voor haar driejarig dochtertje van belang is om haar uitspraken op te schrijven en te bewaren. Later gaat Liël inderdaad beseffen waar dit boekje over gaat en snapt ze ook de puurheid ervan.

Puur

Puurheid; dat is echt het woord wat helemaal past bij dit bijzondere, ontroerende en aangrijpende boekje. Ondanks dat ik door mijn werk als o.a. kleuterjuf op de hoogte ben van de belevingswereld van jonge kinderen, dringt het diep tot mij hoe enorm groot de impact is van de dood van een ouder; ook al verloopt het gemis in een golfbeweging, net als het rouwproces, het maakt het voor een kind niet minder ingrijpend;

“Ik mis hem in mijn hart. Zelfs als ik lach, dan mis ik hem nog steeds”.
                                                                                                                                (blz 33)