Ayurveda en spiritualiteit

Er bestaat een soort pijn die scherp en duidelijk is, maar ook een vage onbestemde pijn. Beide ontstaan door gehechtheid.
                                                                                           Hindoestaans gezegde

Eerste indruk

Toen ik het boek Ayurveda en spiritualiteit koos uit het lijstje van aangeboden boeken, deed ik dat voornamelijk omdat ik wel een en ander weet over Ayurveda als geneeskunst, maar niet over Ayurveda als bron van spirituele levenskunst. Meteen bij de eerste pagina’s had ik een gevoel van: hier kom ik nooit doorheen. Dat lag voornamelijk aan alle vreemde woorden van oosterse oorsprong, zoals: Kshetra, dhatu, dhyana, etc. . Zelfs met de woordenlijst erbij – die achterin het boek is toegevoegd – vond ik het moeilijk om mij op de inhoud te concentreren omdat ik telkens weer een woord moest gaan opzoeken.

Overwonnen      

Eenmaal die terminologie overwonnen – ik heb de woordenlijsten gekopieerd en naast me gelegd zodat ik niet telkens naar achterin het boek moest bladeren – werd ik echter gegrepen door de wijsheid en de vele inzichten in Ayurveda en spiritualiteit. Ik merkte al snel dat alles wat in dit boek wordt verkondigd naadloos aansluit bij de kennis die ik al had verworven uit veel andere boeken die ik heb bestudeerd en dan denk ik bv aan gnostiek, esoterie, antroposofie enzovoort. Het doet me altijd genoegen wanneer ik merk dat er overeenstemming is tussen verschillende spirituele richtingen.

Enkele hoogtepunten      

Een mens woont van kindsbeen af tot aan zijn ouderdom in hetzelfde lichaam en op dezelfde manier krijgt hij een ander lichaam op het moment van sterven. Een wijs mens raakt niet in verwarring door deze veranderingen.
                                                                                 Bhagavad Gita, Hfdst. 2, vers 13

De hoofdstukken die mij het meest konden boeien waren deze over de verschillende lichamen van de mens (geest en ziel worden in dit boek niet in dezelfde betekenis gebruikt als bijvoorbeeld in esoterische en gnostieke boeken; dit vond ik aanvankelijk wat moeilijk) en daaraan gekoppeld: wat er gebeurt met deze lichamen bij het stervensproces en hoe daaruit, door logisch denken, de angst voor de dood kan verdwijnen door het inzicht dat ‘dood’ in wezen niet bestaat.

Er zijn twee eeuwige paden. Hij die de weg van het licht volgt, zal bevrijding vinden. Hij die het pad van de duisternis volgt, keert terug.
                                                                                Bhagavad Gita, Hfdst. 8, vers 23

Verder vond ik ook het hoofdstuk over karma en reincarnatie erg leerzaam. Mijns inziens bestaan er heel veel misvattingen over deze onderwerpen, waardoor veel christenen geneigd zijn om karma – en vooral reincarnatie – als onzin te bestempelen. In dit boek worden beide onderwerpen erg duidelijk en logisch besproken en voor mij is dit alleen maar weer een bevestiging van wat ik al sinds jaren als ‘logisch en rechtvaardig’ vind. Het klopt met wat ik, diep vanbinnen, als waarheid ervaar.    

Conclusie     

Ik vind dit boek een aanrader voor diegenen die de moed hebben om zich eerst de oosterse terminologie eigen te maken, om daarna – bij het lezen – veel rijker te worden aan inzichten op vele belangrijke levensgebieden. Ik weet wel dat ik, bij een eerste lezing, nog niet alles uit het boek heb geput van wat er aan wijsheid inzit en ik zal het dus vast nog regelmatig eens ter hand nemen om een hoofdstuk opnieuw te lezen.
En dankzij de citaten uit de Bhagavad Gita bij het begin van elk hoofdstuk voel ik me ook aangetrokken tot het lezen van dit vele eeuwen oude heilige boek.

Hartelijk dank omdat ik dit boek mocht lezen voor Inspirerend Leven