Assertiviteit: niet zo moeilijk

Sommige mensen doen het fluitend: assertief zijn. Anderen moeten ervoor op cursus en zelfs dan komen ze nog steeds slechts met moeite uit hun hoekje om hun zegje te doen. Ik ging als 18-jarige ooit op zo’n cursus. Om daar vooral van op te steken dat iedereen deep down onzeker is. Assertiviteit is minder moeilijk dan je denkt.

Iedereen heeft last van onzekerheid. De een weet het alleen wat beter te verbergen dan de ander. Dat was een belangrijk inzicht dat me door heel wat moeilijke momenten heen gesleept heeft.
De journalistiek is daarbij een aardige leerschool. Je komt bij allerlei mensen over de vloer die zichzelf heel wat vinden. Soms terecht, dan steek je er wat van op of ga je geinspireerd de deur weer uit met een mooi verhaal en ‘food for thought’. Maar soms ook beduidend minder terecht. Dan is er vooral sprake van opgeblazen ego’s. En die kunnen behoorlijk intimiderend zijn.

Cursus

In de confrontatie met zo iemand haal ik altijd graag even die assertiviteiscursus in mijn herinnering op. Niet vanwege de tips & trics, want die was ik de dag erna al vergeten. Maar vanwege het wonderbaarlijke besef dat zelf die kenau van een directiesecretaresse, die autoritaire manager en die man met die vlotte babbel vonden dat ze die cursus nodig hadden. Mensen door wie ik mij, als ik ze in het gewone leven tegen zou zijn gekomen, ongetwijfeld onderuit had laten schoffelen omdat ze een zekerheid uitstraalden waar ik in de verste verte niet bij in de buurt kwam. En toch zaten ze daar, en alleen dat simpele feit maakte een onbetaalbare indruk.

Gewoon een mens

De drempel om assertief te zijn is ineens een stuk minder hoog, als je beseft dat degene aan de andere kant van de tafel ook maar gewoon een mens is. Iemand die een moeizame relatie heeft met zijn vrouw. Die zich nog steeds de mindere voelt van zijn populaire broertje. Die niet is geworden wat hij wou.

Speldenprik

Daar denk ik aan als ik weer eens zo’n zelfingenomen exemplaar tegenover met heb en de neiging heb me klein te voelen. Een kleine speldenprik en de ballon loopt voor mijn ogen leeg. En wat overblijft is gewoon een mens.