Anders zien

We zien de wereld niet zoals die is, maar zoals WIJ zijn. Die uitspraak van Stephen Covey is ontzettend waar. Onze gedachten en stemmingen kleuren onze ervaringen. Afhankelijk van de bril die we opzetten ziet de wereld er mooi of minder mooi uit. Zie je niet wat je wilt zien? Dan is er werk aan de winkel! De oplossing: anders leren zien.

De werkelijkheid bestaat niet. Verschillende mensen zien dezelfde ‘feiten’, maar ervaren die volkomen anders. En je hoeft niet eens naar anderen te kijken. Hou het maar bij jezelf. Jij ziet de wereld de ene dag toch ook anders dan de andere? Hoe sterk onze gedachten en emoties de wereld kleuren bleek een paar weken geleden toen ik voor de tweede keer op een bepaalde plek was: een prachtig landgoed in de bergen buiten New York. Maar hoe prachtig, dat zag ik nu pas. Omdat ik veel beter in m’n vel zat dan de eerste keer dat ik daar was.

Niet vrolijk
Twee jaar geleden was ik in Peace Village, een meditatieoord in de Cat Skills, 3 uur rijden van New York. Ik was net gescheiden, was hard bezig mijn leven weer op de rails te krijgen en moest en passant ook nog een hoop bagage uit mijn jeugd zien op te ruimen. Kortom: de ogen waarmee ik de wereld bekeek stonden niet erg vrolijk. Dat bleek ook wel. De camera die ik had meegenomen werd nauwelijks gebruikt. Ik vond het landschap saai, de heuvels veel te plat, de bebossing eentonig en het landgoed veel te gecultiveerd. Als ik 3 foto’s heb gemaakt, was het veel.

Ballast
Een paar weken geleden was ik er opnieuw. In de tussentijd was er veel gebeurd. Had ik flink aan mezelf gewerkt, leren mediteren, geleerd hoe ik met mijn gedachten mijn wereld kon creëren, en een hoop ballast overboord gemikt. In de tijd dat ik daar was maakte ik een grote doorbraak door, en kon ik eindelijk de rugzak die ik mijn hele leven had meegesleept, achterlaten. Het voelde als een wedergeboorte, het begin van een nieuw leven. En wat ik heel opmerkelijk vond: dat had direct gevolgen voor de manier waarop ik de wereld zag. Aangezien ik het de vorige keer hier niet mooi had gevonden had ik mijn camera thuisgelaten. Iets waar ik nu razend spijt van had. Want wat was het hier mooi! Prachtige bloemen, een variëteit van bomen, de lichtval op de glooiende hellingen, de hertjes die ’s morgens op het bedauwde gras liepen. Maar ook gewoon de eenden in de vijver…. Hoe was het mogelijk dat ik dat de vorige keer allemaal niet gezien had?

De wereld was precies hetzelfde als twee jaar geleden. Maar ik was anders. En daardoor was ook de wereld anders. Hoe je je voelt maakt letterlijk een wereld van verschil.

Zie jij hetzelfde ook wel eens anders?