Aandacht voor het nu

Het lastige met problemen is dat ze vaak een vicieuze cirkel vormen. Juist als je het druk hebt, heb je veel behoefte aan rust in je hoofd. Maar juist omdat je het zo druk hebt, lukt het niet om je hoofd leeg te maken. Herkenbaar? De sleutel: aandacht voor het nu!

Elke dag dat het mediteren ‘mislukt’, omdat het me niet lukt om echt bij mezelf naar binnen te gaan en contact te maken met mijn kern voel ik me verder afdrijven van rust en innerlijke vrede. Hoog tijd voor actie. Tijd om eens een paar dagen stevig te mediteren onder leiding van een paar ervaren yogi’s. De organisatie waar ik dat af en toe bij doe heeft centra over de hele wereld. Dus reisde ik vorige week naar de VS om 5 dagen in alle rust te proberen de broodnodige rust te hervinden.

Mediteren in groepsverband
Hoewel ik geen groepsmens ben heb ik intussen wel de zegeningen ervaren van meditatie in een groepsverband. Op de een of andere manier genereert een groep die mediteert een bepaalde energie waar je makkelijk op ‘mee kunt liften’ en waar je je als zwakke broeder of zuster aan op kunt trekken. 1 en 1 is hier duidelijk meer dan 2.

Dagelijkse dingen
Ook de omgeving helpt mee om de weg naar binnen te vinden. Alles staat hier in het teken van ‘leven in het nu’, aandacht voor het moment. En dat betekent dat het levenstempo vertraagt, en dat alle taken met grote zorgvuldigheid uitgevoerd worden, van het serveren van eten tot het schoonhouden van de kamers. Schijnbaar kleine, onbeduidende dingen krijgen zo de waarde die ze verdienen en waar we in het gewone leven zo makkelijk aan voorbij gaan. In zo’n omgeving ervaar je weer even dat er helemaal geen grens loopt tussen spiritualiteit en de ‘gewone’ dingen, maar dat spiritualiteit juist door het dagelijks leven heen geweven zit en dus makkelijk ‘bereikbaar’ is.

Aandacht
Steeds als ik daar ben vraag ik me af waarom het toch zo moeilijk is om dat geheim van rust vast te houden als je weer thuis bent. Het enige wat je hoeft te doen is 100% aandacht hebben bij wat je doet, of dat nu het schrijven van een artikel is of het schoonmaken van de boontjes. Aandacht voor het hier en nu, voor elke handeling.
Alles is een kwestie van leren en oefenen tot het een tweede natuur wordt. Dus kijk ik heel bewust de zuster aan die mij het eten overhandigt. Even staat de wereld stil als onze ogen elkaar ontmoeten. En dan is er weer het volgende moment: aandachtig je eten opeten. Alsof je een kralenketting rijgt. Moment na moment.